"Jeg lo så brillene dugget"

Rogalands Avis

Usynlige tråd

Eg e tryllekunstnar. Det e heilt sant. Jaja, e og e, det e gjerna rektigare å sei at eg va tryllekunstnar. Nå e det ikkje oftare enn 5-6 ganger i året at eg børste støv av det gamla udstyret mitt, og prøve å lura folk. Men eg va sykt aktive, og ganske gode. I forriga årtusen. I flerne år levde eg av å ver tryllekunstnar. I 1972 blei eg Norgesmester i trylling for juniorar, og eg deltog i Nordiske Mesterskab. I 1972…det e jo heilt sinnsvakt. I steinalderen. Det vil sei at eg sannsynligvis e godt øve 30 år nå… Jaja.

I forrige uga va eg på møde i Magiske Cirkel. Det e 7 år siden sist eg va på et sånnett tryllemøde, og det va kjekt. Nostalgisk kjekt, oppmuntrande å se flinke jyplingar, og det va løye å merka at ting eg ikkje hadde gjort eller tenkt på på 20 år plutselig kom tebage. Det va flash-back og deja-vu. Eg begynte å mimra, og smila for meg sjøl då eg tenkte på alt det løgna eg har gjort og opplevd. Eg har jaffal ikkje hatt det kjedeligt.

På 70-talet va eg redaktør for tidskriftet te Magisk Junior Cirkel, Norge. Aladin, hette det. Ittepå blei eg redaktør for Magiens Verden, fagbladet te de voksne i Magiske Cirkel Norge. I disse bladene va der annonsar fra tryllekunstnare så ville kjøbe eller selga ting. Et av de hjelpemidlene tryllekunstnare benytte seg møje av e det så hette ”usynlige tråd”. Det e tråd, ein slags sytråd, så e syltynne, og ofta behandla med kjemikalier for at du liksom ikkje ska kunna se han. Så då kan du tesyneladande få ting eller dyr eller folk te å sveva, - midt i lausa luftå. Det e et tøft hjelpemiddel, men der e dessverre ikkje så mange av disse ”usynlige” trådane så e så voldsomt ”usynlige”, og de fleste ryke bare du ser på de, de tåle ikkje tyngde.

I 1975 va eg på et møde kor en haug med tryllekunstare som sutra øve kor elendige usynlige tråd de hadde kjypt. Så snart der kom lys på tråden så såg heile salen det, og viss tingen så sko sveva veide merr enn 5 gram så røyk tråden umiddelbart. Og de hylte og klagde øve korfor ingen kunne laga og selga skikkelige usynlige tråd.

Då eg fekk idèen. Ein glimrandes forretningeidè. Eg satte annonse inn i Aladin. ”Fantastisk, ny, usynlig tråd til salgs. 5 kroner pr. 3 meter.” Bestillingane strømde inn. Ikkje så sykt mange, det ska eg innrømma, - der e ikkje så mange tryllekunstnare i dette landet vårt. Men eg tippe eg fekk 10-15 bestillingar. Og eg tok imod pengane, smilte og koste meg, og sende ud usynlige tråd. Eller tråd og tråd, fru Blom. Eg hadde sånne små, brune lønningskonvoluttar. Disse klistra eg igjen, heilt tomme, absolutt ingenting inni konvolutten Åsså skreiv eg ”3 meter usynlig tråd” udanpå. Eg håpte jo at folk ville forstå spøgen, og ikkje ble sinte.

Der va ingen så blei sinte. Snanare tvert imod. Eg hørte ikkje et vondt ord. Snarare tvert imod. Eg fekk jyseligt med skrøyd, og rebestillingar. Folk bestilde nye ladningar av den usynlige tråden min. Ein av de skreiv: ”Fantastiske usynlige tråd, eg fant han ikkje eingang. Send 6 meter te umiddelbart.” Så då sendte eg han 2 nye, tomme konvolottar. Siden har eg ikkje hørt någe fra han.

Det e ekstra kjekt å lura tryllekunstnare. Spesielt når de ikkje forstår at de bler lurte…

Har du hørt
om då eg selde usynlige tråd, eller om då eg sko hoppa ner i et badekar fra 31,8 meters høyde?

Mer om dette og andre historiar finne du her!

"O'jul med din vrede" og 10 andre video-snuttar – klikk her!

Linkar te kåserier og andre verbale eksempler ligge på samma siå.

Per Inge Torkselsen
Møllegaten 73,
4008 Stavanger
Mobil: 976 75 000
peringe@peringe.no

Hvis du vurdere å hyra meg inn te ein jobb, så e det veldigt fint om du bruge kontaktskjemaet.